Siyasi Stratejik Platform

Doğu Akdeniz’de Enkizisyonel Coğrafya: Kıyıdaş Olmayan Adaların 'Kapatılma Etkisi' ve Uluslararası Yargı İçtihatları Işığında Meis-Kıbrıs Hattının İncelenmesi

Tropoliçe Katliamı, yalnızca 1821 Yunan İsyanı’nın kanlı bir safhası değildir. Aynı zamanda Balkan milliyetçiliğinin şiddetle, imparatorluk çözülmesinin intikamla ve tarih yazımının seçici hafızayla nasıl birleştiğini gösteren sert bir örnektir. Bu olay, 23 Eylül 1821’de Mora Yarımadası’nın merkezindeki Tropoliçe’nin (Tripoliçe, Tripolitsa) Yunan isyancıların eline geçmesinden sonra yaşandı. Osmanlı Müslümanları, Yahudiler ve Osmanlı idaresiyle ilişkili siviller hedef alındı.

Ege’deki gerilim, yalnızca iki NATO üyesi arasındaki dönemsel bir diplomatik kriz değildir. Yunanistan’ın Ege adaları ve özellikle Meis Adası çevresindeki askerî, hukuki ve diplomatik hamleleri, Türkiye açısından deniz yetki alanları, hava sahası, ada silahlandırması ve Doğu Akdeniz jeopolitiğiyle doğrudan bağlantılıdır. Bu yazının temel tezi şudur: Yunanistan’ın Ege ve Meis eksenli politikaları, tarihsel antlaşmaların ruhunu zorlayan, deniz yetki alanlarını maksimalist biçim

Savaş sonrası düzen arayışı, yalnızca silahların susmasıyla ölçülemez. Bir devletin geleceği, okulda hangi dilin öğretileceği, sınırda hangi egemenlik iddiasının tanınacağı ve yurttaşların kendilerini hangi siyasal çerçevede güvende hissedeceğiyle belirlenir. Suriye dosyasında etnik gerilimler, dil politikaları ve Golan Tepeleri meselesi bu yüzden ayrı başlıklar değil, aynı krizin birbirine bağlı katmanlarıdır. Bugün temel soru şudur: Yeni siyasal düzen, farklı kimlikleri ort

YÖNETİCİ ÖZETİ (TÜRKÇE) Bu stratejik politika notu, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin 1325 sayılı kararıyla kurumsallaşan Kadın, Barış ve Güvenlik (WPS) gündeminin Orta Doğu ve Kuzey Afrika (MENA) bölgesindeki uygulama dinamiklerini, yapısal sınırlarını ve karşılaştığı reelpolitik engelleri analiz etmektedir. Çalışma; Suriye, Yemen ve Libya barış süreçleri odağında, normatif uluslararası ilkeler ile sahadaki silahlı güç dengeleri arasındaki derin ontolojik uyuşmazlığı

İran’ın savaş sonrası geleceği, yalnızca Tahran’ın askeri kapasitesiyle ya da Washington’ın yaptırım gücüyle açıklanamaz. Asıl mesele, devletin dayanıklılığı, toplumun beklentileri, bölgesel güç dengesi ve küresel ekonominin yeni gerçekleri arasında kurulacak zor denklemdir. ABD’nin İran’a yönelik ekonomik baskı politikası uzun süredir bilinen araçlara dayanıyor: yaptırımlar, finansal izolasyon, petrol gelirlerini sınırlama, teknoloji erişimini kısıtlama ve üçüncü ülkeler üze

Çatışma alanlarında şiddet yalnızca silahla, sınırla ya da kuşatmayla işlemez. Bazen bir kadının ses tonuna, kıyafetine, aile bağlarına, medeni hâline, yas tutma biçimine ya da kamusal alanda görünme cesaretine yönelir. Bu yüzden kadın liderliği, çatışma çalışmalarında yalnızca temsil meselesi olarak değil, iktidarın hangi araçlarla cinsiyetlendirildiğini gösteren kritik bir analiz alanı olarak ele alınmalıdır. Ortadoğu bağlamında bu konu daha da karmaşıktır. Devletler, silah

YÖNETİCİ ÖZETİ / EXECUTIVE SUMMARY ​Yönetici Özeti (Türkçe) ​Bu stratejik rapor, Doğu Akdeniz’deki güç mücadelesinin hidrokarbon arama faaliyetlerinden deniz tabanı kritik altyapılarına—yüksek gerilimli elektrik kabloları (Great Sea Interconnector - GSI) ve kıtalararası fiber optik veri koridorlarına (East to Med Data Corridor - EMC)—evrilmesini analiz etmektedir. Çalışma, 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi’nin (UNCLOS) 79. maddesinde güvence altına alınan "açık

30 Ağustos 1922, yalnızca bir muharebenin kazanıldığı gün değildir. Osmanlı İmparatorluğu’nun yenilgi sonrası içine itildiği paylaşım düzenine karşı, Anadolu’da kurulan siyasal iradenin bağımsızlık iddiasını askeri ve diplomatik bakımdan kabul ettirdiği dönüm noktasıdır. Bu nedenle 30 Ağustos Zaferi, Türkiye tarihinin iç olayı olarak okunamaz. Aynı zamanda Birinci Dünya Savaşı sonrası kurulan emperyal hiyerarşiye verilmiş en güçlü bölgesel yanıtlardan biridir. Bu zaferin anla

Akdenizin geleceği açısından enerji kaynakları ve hakimiyet mücadeleleri

Ortadoğu’da statükonun en kırılgan halkası artık yalnızca iç savaşın yorduğu bir ülke değil, bölgesel güçlerin kendi güvenlik doktrinlerini yeniden yazdığı bir eşik alanıdır. Suriye’nin geleceği bu yüzden sadece Şam’ın kurumsal kapasitesi, muhalefetin parçalanmışlığı ya da ekonomik yıkım üzerinden okunamaz. Daha geniş soru şudur: Bölgesel aktörler, özellikle de İsrail, bu ülkenin egemenlik alanını nasıl tanımlıyor ve bu tanım kalıcı bir jeopolitik düzene mi dönüşüyor? Bu yazı

Ege Denizi, yalnızca iki kıyı devleti arasında paylaşılan bir deniz alanı değildir. Aynı zamanda tarih, hukuk, güvenlik, enerji ve kimlik tartışmalarının iç içe geçtiği dar ama stratejik bir coğrafyadır. Türkiye ile Yunanistan arasındaki adalar sorunu da bu nedenle tek başına bir egemenlik tartışması olarak okunamaz. Bu sorun, Doğu Akdeniz’de değişen ittifaklar, savunma işbirlikleri ve enerji hatlarıyla birlikte daha geniş bir bölgesel denklem içinde anlam kazanır. Son yıllar

Doğu Akdeniz’de bulunan doğal gaz sahaları, yalnızca enerji piyasasını değil, egemenlik iddialarını, ittifak yapılarını ve güvenlik hesaplarını da dönüştürdü. Bu dönüşümün güçlü yanı, keşfedilen hidrokarbon miktarından çok, bu kaynakların kimin denetiminde çıkarılacağı, hangi güzergâhtan taşınacağı ve hangi siyasi koşullarda pazara ulaşacağı sorularında yatıyor.

Doğu Akdeniz’de enerji ve deniz yetki alanları üzerinden süregelen satrançta, Kıbrıs açıklarında hem diplomatik hem de sahada yeni bir "taktiksel duraklama" evresine girildi. Uluslararası konsorsiyumların arama takvimlerini revize etmesi ve tarafların yeni hamle öncesi pozisyon koruma arayışı, bölgedeki tansiyonu belirsiz bir bekleyişe sürükledi. ANKARA / LEFKOŞA – Doğu Akdeniz’de hidrokarbon rezervlerinin keşfiyle başlayan ve sondaj gemilerinin restleşmesine sahne olan ada ç

Özet Akdeniz, tarihsel süreç boyunca küresel ticaret yollarının, medeniyetler arası etkileşimin ve jeopolitik çatışmaların merkez üssü olmuştur. 21. yüzyılın ilk çeyreğinde Doğu Akdeniz havzasında keşfedilen hidrokarbon rezervleri, bölgeyi yeniden uluslararası güç mücadelesinin odak noktasına taşımıştır. Türkiye Cumhuriyeti, değişen bölgesel dinamikler, çevreleme girişimleri ve enerji güvenliği gereksinimleri doğrultusunda Akdeniz stratejisini yeniden yapılandırmıştır. Bu çal

Orta Doğu, tarih boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmış ve günümüzde de uluslararası ilişkilerin en karmaşık ve dinamik bölgelerinden biri olmuştur. Türkiye, coğrafi konumu ve tarihi geçmişi ile bu bölgedeki en önemli aktörlerden biri olarak öne çıkmaktadır. Bu yazıda, Türkiye'nin Orta Doğu politikaları, bu politikaların arka planı ve bölgedeki etkileri üzerinde duracağız. Türkiye'nin Stratejik Konumu Türkiye, hem Asya hem de Avrupa kıtalarında yer alması nedeniyle str

Türkiye ve Kıbrıs arasındaki ilişkiler, tarihsel, kültürel ve siyasi bağlarla şekillenen karmaşık bir yapıya sahiptir. Bu iki ülke, coğrafi yakınlıkları ve ortak tarihleri sayesinde birbirleriyle güçlü bir bağ kurmuşlardır. Ancak, bu ilişkiler zaman zaman gerilimli dönemler de yaşamıştır. Bu yazıda, Türkiye ve Kıbrıs arasındaki stratejik ilişkilerin derinlemesine bir analizini sunacağız. Tarihsel Bağlar Osmanlı Dönemi Kıbrıs, 1571 yılında Osmanlı İmparatorluğu tarafından feth

Akdeniz, tarih boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmış, stratejik önemi yüksek bir bölge olmuştur. Günümüzde ise bu bölge, güvenlik dinamikleri ve geopolitik tartışmalar açısından oldukça kritik bir konumda yer almaktadır. Akdeniz'deki güvenlik meseleleri, sadece bölge ülkelerini değil, aynı zamanda küresel güçleri de etkilemektedir. Bu yazıda, Akdeniz'deki güvenlik dinamiklerini ve bu dinamiklerin arkasındaki geopolitik tartışmaları ele alacağız. Akdeniz'in Stratejik Ö