Siyasi Stratejik Platform

Tropoliçe Katliamı, yalnızca 1821 Yunan İsyanı’nın kanlı bir safhası değildir. Aynı zamanda Balkan milliyetçiliğinin şiddetle, imparatorluk çözülmesinin intikamla ve tarih yazımının seçici hafızayla nasıl birleştiğini gösteren sert bir örnektir. Bu olay, 23 Eylül 1821’de Mora Yarımadası’nın merkezindeki Tropoliçe’nin (Tripoliçe, Tripolitsa) Yunan isyancıların eline geçmesinden sonra yaşandı. Osmanlı Müslümanları, Yahudiler ve Osmanlı idaresiyle ilişkili siviller hedef alındı.

Ege’deki gerilim, yalnızca iki NATO üyesi arasındaki dönemsel bir diplomatik kriz değildir. Yunanistan’ın Ege adaları ve özellikle Meis Adası çevresindeki askerî, hukuki ve diplomatik hamleleri, Türkiye açısından deniz yetki alanları, hava sahası, ada silahlandırması ve Doğu Akdeniz jeopolitiğiyle doğrudan bağlantılıdır. Bu yazının temel tezi şudur: Yunanistan’ın Ege ve Meis eksenli politikaları, tarihsel antlaşmaların ruhunu zorlayan, deniz yetki alanlarını maksimalist biçim

30 Ağustos 1922, yalnızca bir muharebenin kazanıldığı gün değildir. Osmanlı İmparatorluğu’nun yenilgi sonrası içine itildiği paylaşım düzenine karşı, Anadolu’da kurulan siyasal iradenin bağımsızlık iddiasını askeri ve diplomatik bakımdan kabul ettirdiği dönüm noktasıdır. Bu nedenle 30 Ağustos Zaferi, Türkiye tarihinin iç olayı olarak okunamaz. Aynı zamanda Birinci Dünya Savaşı sonrası kurulan emperyal hiyerarşiye verilmiş en güçlü bölgesel yanıtlardan biridir. Bu zaferin anla

Ege Denizi, yalnızca iki kıyı devleti arasında paylaşılan bir deniz alanı değildir. Aynı zamanda tarih, hukuk, güvenlik, enerji ve kimlik tartışmalarının iç içe geçtiği dar ama stratejik bir coğrafyadır. Türkiye ile Yunanistan arasındaki adalar sorunu da bu nedenle tek başına bir egemenlik tartışması olarak okunamaz. Bu sorun, Doğu Akdeniz’de değişen ittifaklar, savunma işbirlikleri ve enerji hatlarıyla birlikte daha geniş bir bölgesel denklem içinde anlam kazanır. Son yıllar

Doğu Akdeniz’de bulunan doğal gaz sahaları, yalnızca enerji piyasasını değil, egemenlik iddialarını, ittifak yapılarını ve güvenlik hesaplarını da dönüştürdü. Bu dönüşümün güçlü yanı, keşfedilen hidrokarbon miktarından çok, bu kaynakların kimin denetiminde çıkarılacağı, hangi güzergâhtan taşınacağı ve hangi siyasi koşullarda pazara ulaşacağı sorularında yatıyor.

Özet Akdeniz, tarihsel süreç boyunca küresel ticaret yollarının, medeniyetler arası etkileşimin ve jeopolitik çatışmaların merkez üssü olmuştur. 21. yüzyılın ilk çeyreğinde Doğu Akdeniz havzasında keşfedilen hidrokarbon rezervleri, bölgeyi yeniden uluslararası güç mücadelesinin odak noktasına taşımıştır. Türkiye Cumhuriyeti, değişen bölgesel dinamikler, çevreleme girişimleri ve enerji güvenliği gereksinimleri doğrultusunda Akdeniz stratejisini yeniden yapılandırmıştır. Bu çal